Powiązane zdjęcia Zdrowy żołądek Krwotoczne zapalenie żołądka z wrzodami Skręt żołądka Zdrowa trzustka Ostre zapalenie trzustki Zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki Zdrowe jelito cienkie Ciała obce Wgłobienie jelit Parwowirusowe zapalenie jelit Zdrowa okrężnica u psa Przewlekłe zapalenie okrężnicy Giardia Tęgoryjce Włosogłówki Obleńce Tasiemce Czym są zaburzenia żołądkowo-jelitowe i trawienne? Zaburzenia i choroby żołądkowo-jelitowe (układu pokarmowego) dotyczą żołądka i jelit psa, powodując ból i inne problemy. Każde zaburzenie upośledzające trawienie lub wchłanianie pokarmu, lub zmieniające jego pasaż przez układ pokarmowy można nazwać zaburzeniem pokarmowym. Zdrowe trawienie jest bardzo ważne, aby pies mógł wykorzystać składniki pokarmowe z żywności do budowy i naprawy tkanek oraz pozyskiwania energii. Zaburzenia układu pokarmowego mogą prowadzić do odwodnienia, utraty równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitów oraz niedożywienia, dlatego należy umieć rozpoznawać objawy i korzystać z konsultacji z lekarzem weterynarii. Rodzaje i przyczyny zaburzeń żołądkowo-jelitowych i układu pokarmowego u psów Istnieje wiele rodzajów zaburzeń pokarmowych, lekarz weterynarii może przeprowadzić testy w celu stwierdzenia przyczyny problemu u psa. Wachlarz przyczyn zaczyna się od zjedzenia czegoś innego niż karma i kończy na alergiach/nietolerancjach pokarmowych, infekcjach lub niedoborze enzymów trawiennych. Psy pewnych ras, jak dog niemiecki, Owczarek Niemiecki, Golden Retriever oraz Collie, są bardziej narażone na pewne problemy z trawieniem. Do często diagnozowanych schorzeń zaliczamy: Ostre zapalenie żołądka i jelit: Zapalenie lub infekcja przewodu pokarmowego, głównie żołądka i jelit. Ostre zapalenie żołądka i jelit zwykle trwa krótko i jest wywołane zjedzeniem przez psa zepsutego lub zjełczałego pokarmu, tłustego ludzkiego jedzenia, połknięciem ciała obcego, zjedzeniem toksycznej rośliny, pasożytami wewnętrznymi, stresem, alergiami pokarmowymi lub substancjami, których pies jeść nie powinien. Zapalenie okrężnicy:Według definicji zapalenie okrężnicy to ostre lub przewlekłe zapalenie błony wyściełającej okrężnicę. Jest najczęściej powodowane przez włosogłówki (pasożyty), guzy lub polipy, zmianę karmy, alergie (w tym pokarmowe), połknięcie ciała obcego i pewne inne schorzenia. Zapalenie okrężnicy częściej występuje u psów w wieku poniżej 5 lat i powoduje zapalenie jelita grubego, co prowadzi do częstego i bolesnego oddawania kału. Kał biegunkowy może zawierać także śluz oraz krew. Zaparcie:Jego przyczyn jest kilka, w tym brak ruchu, odwodnienie i jedzenie substancji niestrawnych, jak kości lub inne ciała obce, bądź karma o bardzo niskiej zawartości błonnika. Biegunka:Powodowana przez infekcje, pasożyty wewnętrzne, stres, zmianę karmy, zjedzenie resztek ze stołu lub kalorycznych przekąsek, zjedzenie zepsutego jedzenia ze śmietnika oraz dysfunkcje narządów wewnętrznych. Zapalenie trzustki(podłużnego i zwężającego się ku końcowi gruczołu znajdującego się za żołądkiem). Przyczyny są często nieznane. Potencjalne przyczyny obejmują żywienie karmą o wysokiej zawartości tłuszczu lub wysokokalorycznym pokarmem dla ludzi, infekcje, choroby lub uraz. Zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki:Ten stan charakteryzuje utrata wagi, zwiększony apetyt i oddawanie dużych ilości luźnego kału. Złe wchłanianie w jelicie cienkim:Stan zapalny jelita cienkiego ogranicza wchłanianie składników pokarmowych i prowadzi do przewlekłej biegunki, utraty wagi i apetytu. Czy mój pies cierpi na zaburzenia pokarmowe? Najczęściej występującymi objawami zaburzeń pokarmowych są luźny kał lub biegunka. Jeśli Twój pies ma problemy z trawieniem, możesz również zauważyć niektóre lub wszystkie z poniższych objawów. Przewlekłe schorzenia układu pokarmowego u wielu psów mogą przebiegać w postaci choroby wyniszczającej organizm, wymagającej przeprowadzenia badań i szczegółowej diagnostyki przez lekarza weterynarii. WAŻNE: Jeśli pies ma biegunkę lub wymiotuje, może się poważnie odwodnić. Jeśli zauważysz któreś z powyższych objawów, skonsultuj się z lekarzem weterynarii. Leczenie: Znaczenie żywienia Zaburzenia pracy układu pokarmowego występują dość często i większość z nich zanika samoistnie w ciągu kilku dni. W niektórych przypadkach konieczne jest długie leczenie, ponieważ problemy z układem pokarmowym pojawiają się regularnie lub stale się utrzymują. Karma może mieć znaczny wpływ na zdrowie układu pokarmowego psa. W zależności od objawów klinicznych i postawionego rozpoznania zalecić można wiele różnych diet . Głównym celem postępowania jest złagodzenie objawów, czyli wymiotów i/lub biegunki u psa. W takich sytuacjach lekarze weterynarii polecają żywienie psów karmą lekkostrawną, aby pomóc ograniczyć podrażnienie wrażliwego żołądka i jelit. Co więcej, karmy z rozpuszczalnym i nierozpuszczalnym błonnikiem połączone z umiarkowaną zawartością tłuszczu pomagają wspierać prawidłowe funkcjonowanie jelit psa. Podczas rekonwalescencji ważne jest również monitorowanie nawodnienia psa tak, aby pomóc w korygowaniu wszelkich niedoborów płynów. Ponieważ wiele schorzeń układu pokarmowego może mieć charakter przewlekły, konieczne może być długoterminowe leczenie dietetyczne. W celu uzyskania dokładnego rozpoznania oraz poznania możliwości leczenia zawsze konsultuj się z lekarzem weterynarii i poproś o polecenie najlepszej karmy zapewniającej zdrowie układu pokarmowego psa. Pytania o zdrowie układu pokarmowego, jakie należy zadać lekarzowi weterynarii: Czy powinienem unikać podawania psu jakiś pokarmów, aby zapewnić zdrowy stan jego układu pokarmowego Zapytaj, jak ludzkie jedzenie (np. czekoladki lub inne słodycze) może wpływać na zdrowie Twojego psa. Czy zaleciłby Pan/zaleciłaby Pani karmę dla psów Hill’s Prescription Diet lub Science Plan, aby poprawić stan układu pokarmowego mojego psa? Zapytaj o określone zagadnienia dotyczące żywienia psa Ile/jak często podawać psu zalecaną karmę Zapytaj, jakie smakołyki możesz podawać psu wraz z zalecaną karmą Jak szybko mogę spodziewać się poprawy stanu mojego psa? Czy może mi Pan/Pani przekazać zalecenie na piśmie lub czy mogę otrzymać ulotkę dotyczącą zdrowia układu pokarmowego? W jaki sposób mogę się z Panią/Panem najłatwiej skontaktować (wiadomość e-mail/telefon) jeśli będę mieć pytania? Zapytaj, czy wymagane jest umówienie kolejnej wizyty. Zapytaj, czy otrzymasz powiadomienie o wizycie.
IBD może być dla psa bolesną sytuacją. Objawy, takie jak przewlekłe wymioty i biegunka, są również trudne do zniesienia dla każdego psiaka. Jeśli obawiasz się, że Twój pies ma IBD lub cokolwiek, co powoduje u niego dyskomfort, nie czekaj, aby zabrać go do weterynarza. Czy nieswoiste zapalenie jelit jest bolesne dla psów? Pies IBD […]
Spadek poziomu CRP w przebiegu leczenia choroby podstawowej do wartości poniżej 10 mg/L oznacza, że stan chorego ulega poprawie i proces zapalny się cofa. Wartość CRP niewykraczająca poza normę stanowi zwykle stan fizjologiczny i w większości przypadków świadczy o tym, że w organizmie badanej osoby nie toczy się proces zapalny.
Pies, samiec, 8 miesięcy, bernardyn, o imieniu ŁOBUZ Właściciele przywieźli psa do Kliniki Weterynaryjnej THERIOS z powodu braku apetytu i pragnienia oraz apatii od kilku dni. Nie zauważyli biegunki ani wymiotów, piesek oddawał twardy, ciemny kał. Badanie kliniczne i postępowanie w dniu pierwszej wizyty: Stwierdzono temp. 38,6°C, błony śluzowe nieznacznie nastrzykane, w prostnicy niewielką ilość lepkiego, brązowego kału. Omacywaniem stwierdzono w jelitach podłużny twór, najprawdopodobniej ciało obce. Badania krwi nie wykazały stanu zapalnego ani niedokrwistości, jedyną nieprawidłowością była zwiększona ilość monocytów (krwinek białych, których ilość wzrasta przy stanach martwicowych i ropnych). Na zdjęciu Rtg jamy brzusznej widoczne były odcinkowo zgazowane jelita, a w okolicy żołądka poszerzenie jelit. Nie stwierdzono cieniującego ciała obcego. Pacjent został nawodniony dożylnie, otrzymał leki przeciwbakteryjne i rozkurczowe i został na życzenie właścicieli wypisany do domu z zaleceniem zabiegu operacyjnego. 10 dni później właściciele telefonicznie zadeklarowali chęć eutanazji psa. Jeden z pracowników KW Therios zdecydował pokryć koszty zabiegu pod warunkiem możliwości zatrzymania psa. Zabieg operacyjny: Operacja wykonana została w znieczuleniu wziewnym. Dr Jacek Ingarden wykonujący zabieg stwierdził w jelitach cienkich obecność kłębów papierowo-foliowych oraz licznych zrostów w jamie brzusznej (fot. 3 i 4). Konieczna była plastyka jelita i rozpreparowanie pozrastanych jelit i narządów wewnętrznych (fot. 5). Po wybudzeniu pacjent został wydany pod opiekę nowego właściciela. Następnego dnia pacjent zaczął przyjmować pokarmy stałe. Obecnie, 2 tygodnie od operacji, czuje się dobrze, jest karmiony dietetyczną karmą i wykazuje duże zainteresowanie wszelkimi znaleziskami ogrodowymi... Maja Ingarden Zgłoś swój pomysł na artykuł
Temperatura psa jest jednak wskazówką dla lekarza weterynarii. W przypadku infekcji przyczyną odchyleń temperatury od normy są wirusy, bakterie, grzyby lub pasożyty, które wywołują stan zapalny w organizmie. W pewnych sytuacjach nawet u zdrowego psa dochodzić może do wzrostu temperatury. Dzieje się tak m.in. w stresie.Przez aktualizacja dnia 18:57 Żołądek psa pełni wiele funkcji. Najważniejsze z nich to magazynowanie spożytego pokarmu, nawilżanie go, trawienie, mechaniczne rozdrabnianie treści pokarmowej i uwalnianie jej (po obróbce) do światła dwunastnicy, czyli początkowego odcinka jelita cienkiego. Zapalenie żołądka (nieżyt żołądka) zaburza jego podstawowe funkcje, przez co proces trawienia nie zachodzi w sposób prawidłowy. Najczęstszym objawem, który niepokoi psich opiekunów są wówczas wymioty czworonoga, które mogą mieć charakter ostry lub przewlekły. Zapalenie żołądka u psa Ostre zapalenie żołądka u psa To proces, który toczy się w powierzchownych lub głębokich warstwach ściany żołądka i charakteryzuje się zaburzeniami funkcji wydzielniczej i ruchowej tego narządu. Charakterystycznymi objawami są wymioty, które mogą wystąpić nagle lub dopiero po czasie. Przyczyny ostrego zapalenia żołądka u psa to najczęściej infekcje, błędy żywieniowe, połknięcie przez psa toksycznych substancji czy reakcje nadwrażliwości. Objawy ostrego zapalenia żołądka u psa pojawiają się szybko po zadziałaniu czynnika wywołującego proces zapalny. Przewlekłe zapalenie żołądka u psa ©Shutterstock Przyczyną przewlekłego zapalenia żołądka mogą być niektóre substancje chemiczne czy trujące rośliny, które połknął pies, obecność ciała obcego czy pasożytów w żołądku, czynników zakaźnych, wystąpienie nadmiernej kwasowości soku żołądkowego czy reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego. Inne możliwe przyczyny przewlekłego zapalenia żołądka u psa to połknięcie przez pupila niektórych ludzkich leków (niesterydowych leków przeciwzapalnych lub glikokortykosterydów), zjedzenie trujących roślin, nowotwory (chłoniak żołądka i jelit). Charakterystyczne objawy to wymioty, które trwają powyżej 1 tygodnia. Chorują najczęściej starsze psy. Rasy predysponowane do wystąpienia przewlekłego zapalenia żołądka to: shih-tzu, basenji, pudel miniaturowy, norweski lundehund. Zapalenie żołądka i jelit u psa Zapalenie żołądka i jelit to proces, który obejmuje dwa obszary, które pozostają ze sobą w ścisłym kontakcie - żołądek i jelita. Szerzy się przez ciągłość tkanek lub poprzez postępujące oddziaływanie czynników wywołujących zapalenie. Objawy to silne, uporczywe wymioty oraz biegunka, która może mieć różny charakter (w zależności od przyczyny zapalenia) np. śluzowy czy nawet krwisty. Wewnętrzna temperatura ciała psa może być początkowo podwyższona i może sięgać powyżej 40 °C. Zapalenie żołądka na skutek obecności ciała obcego Niestety, wiele psów zjada przedmioty niejadalne, których przewód pokarmowy nie jest w stanie ani strawić, ani przesunąć wzdłuż przewodu pokarmowego. W takich sytuacjach konieczna jest interwencja lekarza weterynarii. Do zapalenia dochodzi zazwyczaj wtedy, gdy przedmiot zalega przez jakiś czas w świetle żołądka i podrażnia błonę śluzową narządu, ale nie tylko. Proces zapalny może też być skutkiem ostrej reakcji zapalnej na skutek np. oddziaływania toksyn z ciała obcego na błonę śluzową żołądka. Usunięcie ciała obcego z żołądka u psa nie zawsze wymaga operacji. Możliwe jest także usunięcie ciała za pomocą endoskopu podczas gastroskopii. Musisz jednak wiedzieć, że o sposobie leczenia powinien zdecydować lekarz. Zapalenie żołądka u psa – objawy Charakterystycznym objawem zapalenia żołądka u psa są wymioty, które w zależności od tego, czy proces zapalny ma charakter ostry czy przewlekły, mogą występować z różną częstotliwością – mogą występować codziennie, kilka razy dziennie lub raz na kilka dni. Wymiociny nierzadko są podbarwione żółcią, mogą zawierać resztki pokarmowe i niestrawione cząstki pokarmowe, skrzepy krwi lub strawioną (czarną) krew. Inne objawy zapalenia żołądka psa to: utrata apetytu lub zmniejszony apetyt, posmutnienie, apatia, niechęć do aktywności fizycznej, zwiększone pobieranie wody lub brak zainteresowania piciem wody, brak zainteresowania zabawkami czy wspólną zabawą, podwyższona temperatura ciała, utrata masy ciała, odwodnienie, biegunka. Zapalenie żołądka u psa – diagnostyka ©Shutterstock Zapalenie żołądka u psów może być spowodowane wieloma czynnikami, dlatego postępowanie diagnostyczne jest szerokie i wymaga zazwyczaj wielu badań dodatkowych, które pomogą ustalić przyczynę problemu. Lekarz weterynarii przeprowadzi wywiad, zbada klinicznie psa i na tej podstawie zleci wykonanie badań dodatkowych. W takich sytuacjach zaleca się zazwyczaj zbadać krew pod kątem biochemicznym, by ocenić funkcjonowanie wątroby, trzustki i nerek oraz hematologicznym, by ocenić stopień odwodnienia oraz sprawdzić, czy ilość białych krwinek, które tworzą układ immunologiczny jest prawidłowy. Inne badania dodatkowe, które warto wykonać przy podejrzeniu zapalenia żołądka to RTG jamy brzusznej, USG jamy brzusznej, gastroskopia wraz z biopsją błony śluzowej żołądka czy laparotomia zwiadowcza. Zapalenie żołądka u psa – leczenie Leczenie zapalenia żołądka u psa polega na ustabilizowaniu ogólnego stanu czworonoga i na wyeliminowaniu przyczyny, która wywołała stan zapalny. Pies może otrzymać płyny podskórnie lub dożylnie, które nawodnią go i wyrównają gospodarkę wodno-elektrolitową. Lekarz weterynarii może też podjąć decyzję o rozpoczęciu antybiotykoterapii, włączeniu leków przeciwwymiotnych, przeciwzapalnych, przeciwbólowych i przeciwgorączkowych. W niektórych sytuacjach konieczna jest także operacja. Zapalenie żołądka u psa – dieta Lekarz weterynarii może zalecić w niektórych przypadkach krótkotrwałą głodówkę, po której pies powinien otrzymywać pokarm lekkostrawny, niskotłuszczowy i miękki, najlepiej z jednym źródłem białka. Dzienną dawkę pokarmu zaleca się następnie podzielić na 4-6 części. Specjalista może też zalecić zmniejszyć dzienną dawkę pokarmu o 25, 50 lub 75%. Przy podejrzeniu alergii pokarmowej zaleca się wprowadzić pokarm, który zawiera zupełnie nowe źródło białka (dieta eliminacyjna) lub hydrolizowane białko (karma hipoalergiczna). Stan zapalny w jelicie. Choroby jelit objawiają się różnymi symptomami, które łatwo pomylić z wieloma schorzeniami, alergiami, nietolerancjami czy chociażby infekcją. Ból brzucha, czy biegunka może być zarówno objawem zakażenia bakteryjnego jak i nietolerancji na gluten. Stanom tym nie zawsze jednak będzie towarzyszył stan zapalny.
- Ρዌጀωнխчеψу гι αճоհዌኆед
- Аሽιшዊра оդιሷυ
- Онխснፈνэሆխ бевруգωጳօπ
Co to jest choroba zapalna jelit? Choroba zapalna jelit jest ogólnym terminem dla grupy przewlekłych chorób zapalnych, które mają wiele cech wspólnych. Chorobę Crohna i zapalenie jelita grubego też można określić jako IBD ponieważ obie choroby mają podobne objawy i dolegliwości. Główną różnicą jest to, że w chorobie Crohna stan zapalny występuje głownie w jelicie krętym (ostatniej części jelita cienkiego), a zapalenie jelita grubego ogranicza się głownie do błony śluzowej okrężnicy (jelita grubego). Objawami zapalenia jelit są biegunka (może być z domieszką krwi), ból w dolnej części brzucha, utrata apetytu, utrata masy ciała, ogólne złe samopoczucie psa, gorączka. 2. Przyczyny zapalenia jelit. Istnieje kilka możliwych przyczyn zapalenia jelit u Twojego psa. Do najczęstszych należą: predyspozycje genetyczne – przeprowadzone badania naukowe pozwalają na przypuszczać, że istnieje genetyczny czynnik powstawania tej choroby. czynniki żywieniowe – żywność dla psów zawiera w swoim składzie trudne do przyswojenia przez organizm produkty jak kukurydzę, soję i inne ciężkostrawne składniki. Brakuje w niej również odpowiedniej ilości błonnika ułatwiającego wydalanie. Bardzo często jako źródło błonnika do karm dodaje się wytłoki pomidorowe lub wysłodki. Jest to słabe źródło błonnika. W naturze dzikie psy zjadały futra upolowanych zwierząt, które zapewniały wystarczająca ilość włókien oraz kości swoich ofiar. To pożywienie ułatwiało formowanie stolca i zapobiegało pojawianiu się biegunki oraz ułatwiało oczyszczanie gruczołów okołoodbytowych. Dodatkowo przetworzona żywność dla psów zawiera w swoim składzie niskie jakościowo produkty oraz dodawane są do niej składniki syntetyczne i tak naprawdę nie wiadomo będzie, który z nich powoduje stan zapalny jelit. Występujące na szczycie listy składników znajdujących się w karmie substancje syntetyczne, soja, kukurydza mogą powodować reakcje alergiczne i zapalne. Jeśli wątpisz, że tak doskonałe pożywienie jakim jest sucha karma może powodować stan zapalny jelit. To jesteś w wielkim błędzie. Oczywiście, że może! złe trawienie – to bardzo częsty problem naszych psów i też częsty powód zapalenia jelit. Dzieje się tak ponieważ większe cząstki pokarmu nie ulegają podziałowi na mniejsze składniki, które pozwalają na prawidłowe ich wchłanianie przez przewód pokarmowy oraz zdrowej eliminacji. Dlatego te niedokładnie strawione większe cząstki powodują uszkodzenie i choroby w przewodzie pokarmowym. Dochodzi wtedy w wyniku osłabienia układu odpornościowego do biegunki, która jest oznaką szybkiego wydalania nie strawionych resztek zalegającego pokarmu. Jeśli jest to jednorazowy incydent organizm poradzi sobie z problemem. Gorzej gdy słabe trawienie staje się przewlekłą przypadłością. infekcje – istnieją różne gatunki bakterii i wirusów, które podejrzane są o powstanie chorób zapalnych jelit. Wiele z nich zostały odkrytych również u ludzi – rotawirusy i wirusy Epstein-Barr. Podobne organizmy mogą być odpowiedzialne za objawy IBD u naszych psów. leki – niektóre leki mogą dawać objawy podobne do IBD z wielu powodów. Jednym z nich jest dążenie organizmu do usuwania substancji trujących znajdujących się z lekach. Innym powodem jest uszkodzenie przyjaznej mikroflory. Przyjazne bakterie niszczone są przez antybiotyki, które bardzo często podawane są na wszelki wypadek. W wyniku zniszczenia czy osłabienia mikroflory dochodzi do rozrostu grzybów z rodzaju Candida albicans. Te niepożądane organizmy często wydzielają toksyny i zakłócają prawidłowe trawienie. Proces ten w medycynie holistycznej nazywany jest dysbiozą. Kolejnym objawem, który może być mylony z IBD to biegunka osmotyczna, która powstaje najczęściej w wyniku upośledzenia trawienia składników pokarmowych w jelitach. Dotyczy to głównie węglowodanów, które po przemieszczeniu do jelita grubego ulegają fermentacji bakteryjnej, tworząc związki, które hamują wchłanianie wody z jelita grubego. To z kolei powoduje oddawanie przez psa luźnych lub wodnistych stolców. Przyczyną takiego rodzaju biegunki najczęściej są wtórne zaburzenia jelitowe po biegunkach infekcyjnych, a także po antybiotykoterapii, w następstwie nietolerancji węglowodanów, znajdujących się w sztucznych karmach. 3. Leczenie konwencjonalne Weterynarz na po wywiadzie i zbadaniu psa może dodatkowo pobrać próbkę kału do badania na stwierdzenie obecności pasożytów, pobierze również krew do badania na podstawie którego wykluczy inne choroby, którym towarzyszy biegunka. Inne testy diagnostyczne to zdjęcia RTG, badanie USG , endoskopia, biopsja. Badania diagnostyczne wykonywane są w zależności od tego jak długo biegunka występuje oraz w jakim stanie jest zwierzę. Leczenie będzie również uzależnione od uzyskanych wyników. Z mojego doświadczenia wynika, że pies otrzyma Flagyl lub Metronidazol na wszelki wypadek nawet wtedy kiedy powód biegunki nie jest znany. Nadużywanie antybiotyków powoduje nierównowagę w organizmie psa, może po chwilowej poprawie spowodować nawrót choroby, którą będzie już coraz trudniej leczyć. Weterynarz może również przepisać leki sterydowe w celu zmniejszenia stanu zapalnego w obrębie przewodu pokarmowego. Podanie sterydu powinno być jednorazowe i w bardzo niewielkiej ilości. Kiedy udać się z psem do weterynarza? Należy doprowadzić psa do lecznicy kiedy występuje u niego ciężka biegunka dłużej niż 24 godzimy lub jeśli daje się zaobserwować senność, wymioty, gorączka, krwawe stolce, zmniejszenie apetytu lub niewyjaśniona utrata wagi. W przypadku szczeniąt do weterynarza należy zgłosić się natychmiast po zauważeniu biegunki. 4. Leczenie według modelu medycyny holistycznej Nie ukrywam, że jestem wielką zwolenniczką tej metody. Od wielu lat moja Dasza leczona jest w sposób naturalny. Bardziej stosuję profilaktykę i podaję jej ekstrakty ziołowe, enzymy trawienne oraz probiotyki. Czasem przydarzy się pogorszenie zdrowia wtedy sunia otrzymuje leki homeopatyczne. Celem medycyny holistycznej będzie przede wszystkim zmniejszenie stanu zapalnego w układzie pokarmowym, poprzez dostarczenie takich substancji odżywczych, które pomogą odbudować komórki wyściełające przewód pokarmowy, ułatwią trawienie i przyswajanie składników odżywczych oraz odbudują zniszczoną mikroflorę jelit. Jednocześnie zalecam usunięcie ze środowiska psa wszystkich szkodliwych substancji, zmianę diety na naturalny pokarm surowy lub gotowany. Medycyna konwencjonalna nie zna powodu IBD, to medycyna holistyczna wie, co jest powodem stanu zapalnego jelit. Jest to złe żywienie, nadużywanie leków, szczepionki. Medycyna holistyczna do leczenia IBD nie zaleca farmaceutyków, które mają krótko- i długoterminowe skutki uboczne (powinno się je podawać tylko wtedy kiedy zagrożone jest życia zwierzęcia) Przede wszystkim niezwykle w leczeniu IBD ważna jest dieta. Dietę powinno się uzupełnić probiotykiem, roślinnymi enzymami trawiennymi, odpowiednimi ziołami. Ale uwaga suplementy powinny być pochodzenia organicznego, nie mogą być to syntetyczne produkty, które zalegają półki w sklepach. Zapamiętaj! Sztuczne witaminy – to krystaliczna nieorganiczna substancja (produkt rafinowany) obca dla organizmu psa. Jest ona albo z trudnością przyswajana przez jego organizm, lub też nie jest w ogóle przyswajana (szczególnie przy zaburzeniach metabolizmu). Często zdarzają się różne formy nietolerancji organizmu, które możemy zaobserwować u zwierzaka (mdłości, osłabienie, swędzenie) po spożyciu sztucznych witamin. Podczas takiego „leczenia” przeciążamy nie tylko nerki i wątrobę psa ale naruszamy równowagę substancji mineralnych w jego organizmie. 5. Co ja polecam? Z mojego doświadczenia wiem, że nie ma tak jak w medycynie konwencjonalnej jednego schematu leczenia. Dlatego w pierwszej kolejności proponuję zmianę diety. Zmiana pokarmu na świeży jest połową sukcesu w terapii IBD u psa. Polecam również ekstrakty ziołowe. Dobieram je po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu indywidualnie do każdego psa. Proponowane przeze mnie ekstrakty ziołowe mają na celu doprowadzić do równowagi organizm i uzdrowić go, a nie dając krótkotrwałej ulgi czy zahamowanie objawów. I przede wszystkim ekstrakty, które stosuje w terapii są naturalne, nie zawierają substancji szkodliwych dla psa. Jest to szczególnie ważne gdy mamy do czynienia z ciężkimi do opanowania jakim jest choroba zapalna jelit. Niektórzy opiekunowie chcieliby natychmiastowego uzdrowienia. Niestety nie jestem cudotwórcą. Polecane do terapii zioła potrzebują czasu aby nasycić organizm uzdrawiającymi składnikami. Proszę pamiętać zioła to nie leki. Na wyzdrowienie psa trzeba czasem poczekać. A czasem trzeba profilaktycznie podawać ekstrakty ziołowe przez dłuższy czas. Dieta: W przypadku biegunki należy przegłodzić psa przez 24 godziny. Miska z woda powinna być dostępna przez cały czas. Można podawać do picia herbatkę rumiankową, z nasion kopru, miętową. Należy pamiętać aby herbatka nie była zbyt mocna. Po głodówce podajemy psu ugotowane bataty i dynię z odrobiną piersi z kurczaka lub indyka. Można do tej mieszanki wsypać odrobinę imbiru. Taką dietę stosujemy do czasu aż pies zrobi twarda uformowana kupkę. W tym czasie podajemy naturalne preparaty powstrzymujące biegunkę – zioła i leki homeopatyczne. Kiedy stolec jest uformowany i pies czuje się lepiej zaczynamy powoli wracać do dotychczasowej diety. Jeśli wolisz gotowane diety, polecam niskotłuszczową, glikemiczną dietę. Dieta taka składa się z 75% białka i 25% warzyw o niskim indeksie glikemicznym (niski poziom cukru). Proponuję korzystać z różnych białek, takich jak wołowina, kurczak, indyk i wieprzowina. Skórę z kurczaka i widoczny tłuszcz na mięsie należy usunąć. Można również podawać psu niskotłuszczowe lub beztłuszczowe jogurty i twaróg oraz białka jaj, ponieważ zawierają one niewielką ilość tłuszczu. Warzywa o niskim indeksie glikemicznym to brokuły, cukinia, kalafior, fasola szparagowa i ciemnozielone liście roślin. Nalezy również pamiętać o podawaniu trzech lub czterech mniejszych posiłków dziennie przez pierwszych kilku tygodni. Nie zapominamy również o ziołach i suplementach diety, które ułatwią proces przejścia na dietę i będą pomagać leczyć stan zapalny w przewodzie pokarmowym. Leki homeopatyczne w przypadku wystąpienia biegunki: – china – nux vomica – veratrum album – phosphorus – pulsatilla – arsenicum album o odpowiedniej potencji. Jakiej? Należy w tej sprawie skontaktować się ze mną. Życzę Tobie i Twojemu psu dużo zdrowia.
Sam stan zapalny zmusza psa do charczenia, odkrztuszania i kaszlu, bo zwierzę stale odczuwa nieprzyjemne podrażnienie błony śluzowej gardła. Kiedy pies wymiotuje żółta piana? W przypadku, gdy pies wymiotuje żółcią, należy niezwłocznie udać się do najbliższej kliniki weterynaryjnej.
Nieswoiste zapalenie jelit u psów i kotów Nieswoiste zapalenie jelit: diagnoza, typy i leczenie Nieswoiste zapalenie jelit (IBD) u psów i kotów jest prawdopodobnie spowodowane różnorodne choroby, które powodują nagromadzenie się komórek zapalnych w wyściółce żołądka, jelita cienkiego, jelita grubego lub kombinacji tych obszarów. IBD jest zwykle klasyfikowany według typów obecnych komórek zapalnych oraz lokalizacji, Przyczyny IBD nie są dobrze znane, ale podejrzewa się, że są wynikiem nieprawidłowej odpowiedzi organizmu na określone bakteryjne lub dietetyczne antygeny (białka) jelitowe. Objawy kliniczne Objawy obserwowane w przypadku nieswoistego zapalenia jelit różnią się w zależności od ciężkości choroby i lokalizacji, w której się znajduje. Zwierzęta z nieswoistym zapaleniem jelit obejmującym jelito cienkie zwykle mają: Przewlekłe wymioty Utrata masy ciała Biegunka Utrata apetytu Połączenie tych problemów Zwierzęta z nieswoistym zapaleniem jelit obejmujące jelito grube (przewlekłe zapalenie jelita grubego) zwykle występuje z następującymi objawami: Biegunka z obecnością krwi i śluzu lub bez Wysiłek w celu wypróżnienia Zwiększona pilność defecate Sporadyczne wymioty Diagnoza Nieswoistego zapalenia jelit nie można zdiagnozować na podstawie badania fizykalnego, wywiadu, badania kału, zdjęć radiologicznych lub prac laboratoryjnych. Testy te są jednak niezbędne, aby wykluczyć inne choroby, które mogą wykazywać podobne objawy kliniczne, np. Infekcje pasożytnicze, ciała obce jelit, choroby wątroby, choroby nerek, choroby metaboliczne i raka. Badania krwi są również pomocne w ocenie stanu metabolicznego i wykrywaniu współistniejących problemów. Niektóre psy z ciężkim IBD mogą mieć niski poziom białka we krwi z powodu utraty białek przez jelita (enteropatia z utratą białka). To odkrycie może poważnie pogorszyć długoterminowe rokowanie dla pacjenta. Ostatecznie do postawienia diagnozy niezbędne są biopsje jelit i żołądka. Można je uzyskać endoskopowo lub chirurgicznie. Ostateczne zalecenie biopsji endoskopowych lub chirurgicznych opiera się na historii, objawach klinicznych, wynikach laboratoryjnych i badaniach diagnostycznych. Ocena próbek biopsji przez patologa potwierdzi obecność IBD, określi rodzaj nacieku komórkowego określić stopień zaawansowania choroby i pomóc w ustaleniu planu leczenia i rokowania dla Twojego zwierzaka. Rodzaje nieswoistego zapalenia jelit Limfoplazmocytowe zapalenie jelit Jest to najpowszechniejsza postać nieswoistego zapalenia jelit i jest wynikiem nadmiernej akumulacji dwóch typów białych krwinek, limfocytów i komórek plazmatycznych w wyściółce przewód pokarmowy. Nadmierna utrata białka z krwiobiegu do jelit jest obserwowana w bardzo ciężkich przypadkach i jest określana jako enteropatia z utratą białka. Jeśli zapalenie jest trwałe i nieleczone, zwłóknienie (tkanka bliznowata) może spowodować nieodwracalne uszkodzenie tkanki . W następstwie ciężkiego IBD może rozwinąć się limfangiektazja (patrz poniżej). W przypadku wystąpienia limfangiektazji rokowanie jest znacznie gorsze w porównaniu z osobami bez tej zmiany. Rokowanie zależy od ciężkości stanu zapalnego, obecności zwłóknienia, stanu organizmu zwierzęcia i odpowiedzi na terapię. U kotów ciężkie limfocytarno-plazmacytyczne zapalenie jelit może być zmianą przednowotworową, co oznacza, że rak (szczególnie chłoniak) może rozwinąć się w późniejszym czasie. Eozynofilowe zapalenie jelit Wydaje się, że jest to reakcja alergiczna na białko w diecie. W celu złagodzenia objawów często konieczna jest ścisła dieta eliminacyjna w połączeniu z terapią medyczną. Rokowanie jest zmienne, ponieważ niektóre zwierzęta są niezwykle wrażliwe na wiele pokarmów i trudno je kontrolować. Biegunka reagująca na antybiotyki Dzieje się tak, gdy następuje przerost jeden lub więcej gatunków bakterii w jelicie cienkim. Bakteria może być obecna z powodu wad anatomicznych, podstawowej choroby jelit, nadużywania leków (często antybiotyków) lub z innych niezidentyfikowanych przyczyn. Rokowanie jest często dobre. Limfangiektazja Chociaż pierwotna limfangiektazja nie jest chorobą zapalną, objawy kliniczne mogą być bardzo podobne. Jest to zaburzenie obturacyjne dotyczące układu limfatycznego przewodu pokarmowego. Przyczyna jest rzadko wykrywana. W ciężkim IBD może rozwinąć się wtórna limfangiektazja. W obu przypadkach rokowanie jest ogólnie bardzo złe. Małe i średnie rasy psów mogą początkowo dość dobrze reagować na dietę i terapię medyczną, jednak duże rasy psów często radzą sobie słabo pomimo dietetycznej i medycznej terapii. Rokowanie jest często skrajnie złe. Inne Każda choroba powodująca stan zapalny, naciekanie, przekrwienie lub krwawienie w przewodzie pokarmowym może wywoływać objawy podobne do obejmują choroby grzybicze, naciekające raki, zaawansowaną niewydolność serca i przewlekłą terapię lekami niesteroidowymi lub steroidowymi. Chłoniak jelit o niskim stopniu złośliwości występuje powszechnie u kotów, a rzadko u psów. Jest to wolno postępująca choroba z objawami klinicznymi, które naśladują objawy nieswoistego zapalenia jelit. Niestety, do potwierdzenia rozpoznania chłoniaka jelit zwykle wymagane są chirurgiczne biopsje jelit, a nie endoskopowe. Leczenie Żywienie Celem postępowania dietetycznego jest zmniejszenie stymulacji antygenowej układu odpornościowego przewodu pokarmowego i zaspokojenie wymagań żywieniowych zwierzęcia w łatwo przyswajalnej formie . Można to zrobić za pomocą domowych diet (według dostarczonych przez nas przepisów) lub jednej z kilku dostępnych na rynku diet. Leczenie dietetyczne ma często kluczowe znaczenie dla opanowania tych chorób. U niektórych pacjentów może być wymagana dieta o ograniczonej zawartości składników i unikalnych źródłach białka. Leki Celem terapii lekowej jest „uspokojenie” odpowiedzi immunologicznej poprzez tłumienie stanu zapalnego spowodowane przenikaniem komórek do przewodu pokarmowego. W zależności od rodzaju obecnego stanu zapalnego, jako leki początkowe stosuje się kilka rodzajów leków przeciwzapalnych. U pacjentów z cięższą chorobą można przepisać kombinację leków immunosupresyjnych. Kortykosteroidy (prednizon, prednizolon, budezonid) Prednizon i prednizolon są głównymi lekami przeciwzapalnymi ze względu na ich stopień skuteczności, a także niski kosztami i szeroką dostępnością. W zależności od przyczyny choroby u większości zwierząt objawy żołądkowo-jelitowe ulegają poprawie w ciągu jednego do dwóch tygodni od rozpoczęcia odpowiedniej terapii. Główne działania niepożądane zaobserwowane są zależne od dawki i obejmują: Incr łagodzi pragnienie oddawanie moczu apetyt niepokój Mogą one powodować przyrost masy ciała, pobudzenie, niepokój i zmiany nastroju. Zmiany te ustąpią, gdy dawka kortykosteroidu zostanie zmniejszona w trakcie leczenia. Prednizolon jest preferowany u kotów, ponieważ wiele kotów nie może odpowiednio przekształcić prednizonu w prednizolon, aktywny składnik przeciwzapalny. Budezonid to nowszy lek kortykosteroidowy mający głównie miejscowe działanie na wyściółkę jelita przy minimalnym wchłanianiu do organizmu. Budezonid może nie być skuteczny u psów i kotów z ciężkim zapaleniem jelit. Skutki uboczne są znacznie mniejsze niż w przypadku innych leków kortykosteroidowych. Jednak niektórzy pacjenci mają skutki uboczne podobne do prednizonu lub prednizolonu. Budezonid jest drogi, a dawkowanie małym zwierzętom wymaga ponownego połączenia leku. Metronidazol, tetracyklina, doksycyklina, tylozyna, azytromycyna To wszystko są antybiotyki ze słabym działaniem przeciwzapalnym lub bez niego. Leki te można stosować samodzielnie lub w połączeniu z innymi silniejszymi lekami przeciwzapalnymi. Te antybiotyki mogą modulować lub zmieniać populacje bakterii w jelicie i mogą umożliwiać stosowanie niższych dawek innych leków przeciwzapalnych. Mogą być stosowane samodzielnie u zwierząt, u których podejrzewa się biegunkę wrażliwą na antybiotyki. Cyklofosfamid (Cytoxan®) Cytoxan® jest stosowany u zwierząt domowych, u których występują poważne skutki uboczne kortykosteroidów. w pełni reaguje na kortykosteroidy lub wymaga dodatkowego leczenia immunosupresyjnego ze względu na ciężkość choroby. Skutki uboczne Cytoxanu® obejmują zahamowanie czynności szpiku kostnego (utrata zdolności do wytwarzania czerwonych i białych krwinek oraz płytek krwi) oraz sterylne krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego (krwotoczny mocz). Ponieważ jest to silny lek, bardzo ważne jest, aby regularnie monitorować CBC (pełną morfologię krwi) u zwierząt leczonych Cytoxanem® (co cztery do sześciu tygodni). Azathioprine (Imuran®) ) Lek ten jest również zarezerwowany dla psów, które nie reagują na kortykosteroidy lub nie mają z nimi problemów. Chociaż skutki uboczne są mniejsze niż w przypadku cyklofosfamidu, lek ten może również powodować ciężką supresję szpiku kostnego. Podobnie jak w przypadku leczenia cyklofosfamidem, może być zalecenie regularnego monitorowania CBC (pełnej morfologii krwi) (co cztery do sześciu tygodni). Azatiopryna jest bardzo toksyczna dla kotów, dlatego jej stosowanie u kotów nie jest zalecane. Chlorambucil (Leukeran®) Lek ten jest stosowany u kotów, które nie reagują na kortykosteroidy lub jako jedyny anty- lek przeciwzapalny u kotów z cukrzycą. Chlorambucil jest zwykle stosowany w połączeniu z kortykosteroidami u kotów z ciężkim zapaleniem jelit lub z chłoniakiem jelita cienkiego o niskim stopniu złośliwości. Chociaż skutki uboczne są minimalne, lek ten może powodować poważne zahamowanie czynności szpiku jak w przypadku terapii cyklofosfamidem, może być zalecenie regularnego monitorowania CBC (pełnej morfologii krwi) (co cztery do tygodni). Wyniki Niektóre zwierzęta mogą wymagać długoterminowego postępowania dietetycznego lub leczenia małymi dawkami przez całe życie. Chociaż IBD nie można wyleczyć, celem leczenia jest kontrolowanie objawów klinicznych bez konieczności stosowania leków. Jeśli pojawią się oznaki, może być konieczne ponowne rozpoczęcie leczenia. Skontaktuj się z weterynarzem przed ponownym rozpoczęciem przyjmowania jakichkolwiek leków ze swoim zwierzakiem.Przyczyną ostrej biegunki jest stan zapalny układu pokarmowego wywołany przez czynniki zakaźne: najczęściej są to wirusy i bakterie, rzadziej pasożyty. Nieżyt żołądkowo-jelitowy może również wystąpić w wyniku czynników niezakaźnych (np. jako skutek uboczny przyjmowania niektórych leków). Ostra biegunka wirusowa
Zapalenie jelit to dosyć częsta przypadłość, pojawiająca się zarówno u psów jak i kotów. Jeśli Twój pies cierpi na przewlekłe biegunki, bóle brzucha, ma częste wzdęcia, gazy, czy chudnie mimo normalnego apetytu- udaj się z nim do lekarza weterynarii. Objawy te mogą między innymi wskazywać na zapalenie jelit u psa. 1. Zapalenie jelit u psa – co to właściwie jest? 2. Jakie są najczęstsze przewlekłe choroby jelit u psów? Zespół jelita drażliwego Zapalenie jelit reagujące na dietę Biegunka reagująca na antybiotyki Nieswoiste zapalenie jelit (IBD) 3. Zapalenie jelit u psa – jak leczyć? Pierwsza pomoc z domowej apteczki 4. Jak jeszcze mogę pomóc swojemu psu? 5. Zapalenie jelit u psa – rokowania Zapalenie jelit u psa – co to właściwie jest? Zapalenie jelit może być wywołane przez wiele różnych czynników. Mogą być to zakażenia wirusowe (parwowiroza, koronawiroza, nosówka), zakażenia bakteryjne (Campylobacter, Clostridium, Salmonellae), grzybicze, pasożytnicze (obecność glist, tasiemców, lamblii, kokcydiów). Objawy są do siebie bardzo podobne, przejawiają się głównie w postaci nawracających biegunek. Jeśli u naszego psa zauważymy nawracające biegunki, warto udać się do lekarza weterynarii, który ustali przyczynę choroby i dostosuje odpowiednie leki. Jakie są najczęstsze przewlekłe choroby jelit u psów? Zespół jelita drażliwego Stwierdzono, że 10-15% psów z przewlekłymi biegunkami z jelita grubego cierpi na zespół jelita drażliwego. Chore psy mają nawracające biegunki, śluz w kale, może pojawić się częstsza potrzeba wypróżnień. Inne objawy to wymioty czy bóle brzucha. Predysponowane są psy raz małych bardzo silnie przywiązane do jednego właściciela (objawy nasilają się podczas rozłąki), psy nerwowe, żywione karmą ubogą we włókno pokarmowe, psy z nadwrażliwością pokarmową. Zapalenie jelit reagujące na dietę Występuje najczęściej u młodych psów. Objawy są następujące: częstsza defekacja, napinanie się do oddawania kału, śluz, krew w kale, duża ilość niestrawionego jedzenia w kale. W przypadku zapalenia jelit reagującego na dietę należy wprowadzić pokarm o większej biodostępności składników, co zmniejszy ilość niestrawionych resztek, wprowadzić odpowiednią florę jelitową, prebiotyki oraz wyższy stosunek kwasów tłuszczowych omega3: omega6 Biegunka reagująca na antybiotyki Biegunka reagująca na antybiotyki to zespół, występujący u młodych psów ras dużych z przewlekłą lub nawracającą biegunką z jelita cienkiego albo z objawami podobnymi do zapalenia okrężnicy. W przebiegu choroby może pojawić się żarłoczność i zjadanie własnego kału, chociaż niektóre psy mogą także tracić apetyt. Nieswoiste zapalenie jelit (IBD) IBD jest idiopatycznym stanem zapalnym przewodu pokarmowego, powodującym nieswoiste objawy kliniczne wraz z naciekiem zapalnym oraz zmianami morfologicznymi w ścianie jelit. Czynnikiem wyzwalającym kaskadę reakcji prowadzącą do zapalenia błon śluzowych są prawdopodobnie nieprawidłowe interakcje pomiędzy wrodzonym systemem immunologicznym gospodarza a mikroflorą jelitową. Objawy kliniczne towarzyszące IBD są nieswoiste. Najczęściej występuje przewlekła lub nawracająca biegunka, wymioty, utrata masy ciała oraz brak łaknienia. Zapalenie jelit u psa – jak leczyć? Pierwsza pomoc z domowej apteczki Zawsze zalecam zwierzętom leki weterynaryjne, zarejestrowane i przeznaczone specjalnie dla nich. Warto w domu mieć taką psią apteczkę, by w razie czego móc szybko zareagować i podać już coś psu, przed wyruszeniem do gabinetu. Możesz poprosić swojego lekarza weterynarii o przygotowanie kilku dawek leków przeciwbiegunkowych, czy to w postaci specjalnej pasty, proszku, czy tabletek. Jeśli jednak u Twojego psa pojawi się biegunka, a nie masz pod ręką nic psiego, możesz podać mu kilka leków z własnej apteczki. a) smecta – czyli bezpieczny lek przeciwbiegunkowy, często stosowany u dzieci. Możemy rozrobić saszetkę z wodą i podać psu łyżeczką do pyska. Podajemy 1 saszetkę na około 15 kg. Jeśli pies waży ok. 30 kilo można podać dwie saszetki. b) węgiel leczniczy – możemy zastosować węgiel, jednak dawki wychodzą bardzo duże. Na 1 kilogram masy ciała należy podać aż 1g, czyli 1000 mg. Pies ważący około 10 kilo musiałby przyjąć nawet około 30 tabletek (po 300 mg), żeby uzyskać jakikolwiek efekt. Węgiel leczniczy polecany jest u psów przy podejrzeniu zatruć, czy infekcjach bakteryjnych, ponieważ silnie wiąże toksyny. c) stoperan – substancją czynną leku jest loperamid. Podaje się go w dawce 0,04-0,08 mg/kg, jednorazowo. Przeciwwskazany jest jednak u szczeniąt, przy niedrożnościach jelit oraz przy ostrym, bakteryjnym zapaleniu jelit. U niektórych ras psów jakiś czas temu stwierdzono zwiększoną wrażliwość na pewne leki weterynaryjne. Dzieje się tak za sprawą mutacji genu MDR1, który odpowiada za prawidłowe wchłanianie leków. MDR1 to białko transportowe, które znajduje się na komórkach wyścielających ściany naczyń krwionośnych. Jego rolą jest zatrzymanie leków i związków toksycznych w naczyniach krwionośnych mózgu. Gdy takie białko ulegnie mutacji (uszkodzeniu) traci swoją funkcję i nie pełni już roli bariery krew-mózg. Wszystkie nieodpowiednie substancje bez przeszkód przedostają się do tkanki mózgowej a to może prowadzić do wystąpienia ciężkich objawów neurotoksycznych. Do ras wrażliwych należą głównie: owczarek australijski, border collie, owczarek szkocki długowłosy, owczarek angielski, owczarek niemiecki, pozostałe psy pasterskie, whippet długowłosy, owczarek staroangielski, owczarek szetlandzki, silken windhound i wszystkie ich mieszanki. Loperamid jest na liście leków, które mogą spowodować takie objawy, więc nie powinno się go stosować u wyżej wymienionych ras. d) nifuroksazyd – lek ten nie wchłania się z przewodu pokarmowego, dlatego działa w ściśle zainfekowanej strefie jelit. Nie wpływa negatywnie na swoistą florę bakteryjną. Nifuroksazyd działa zwykle dopiero po kilku dniach, jednak, jeśli biegunka minie szybko, nie należy odstawiać leku i nadal podawać go około 5-7 dni. Dawka dla psa to mniej więcej 100-250 mg na psa 15-kilowego. Najlepiej jest rozdzielić tą dawkę na dwa podania. e) no-spa – działa rozkurczowo na mięśniówkę gładką, więc oprócz zlikwidowania uczucia napięcia w jamie brzusznej, „uspokoi” trochę nadmiernie pracujące jelita. Nospę można podawać 2-3 razy dziennie w dawce ok. 2-4 mg/kg. Pamiętajmy jednak, że tabletki te są bardzo gorzkie, dlatego warto je zawinąć w coś smacznego, żeby pies nie wyczuł tego nieprzyjemnego smaku. Nie poleca się w tym przypadku rozkruszać tabletek, rozcieńczać z wodą i podawać w ten sposób do pyska. Większość psów czując gorzki smak lekarstwa zacznie się ślinić i większość leku wydostanie się na zewnątrz. f) probiotyk – intensywna biegunka bardzo szybko prowadzi do rozregulowania pracy przewodu pokarmowego, usunięcia z niego dobrych bakterii, dlatego bardzo ważne jest wdrożenie odpowiedniej flory. Możemy zastosować ludzki probiotyk, jednak teraz na rynku dostępne są znacznie lepsze, weterynaryjne probiotyki, gdzie flora bakteryjna jest izolowana z przewodu pokarmowego psa, więc na pewno będzie dla nich bardziej odpowiednia. Jeśli biegunka nie ustąpi po dobie albo dołączą się dodatkowe objawy warto udać się z psem do lekarza weterynarii. Jak jeszcze mogę pomóc swojemu psu? Jeśli zauważysz u swojego psa biegunkę, a nie jest to szczeniak, możesz zrobić mu 24-godzinną głodówkę. Pobudzone biegunką jelita i tak nadmiernie pracują, więc nie warto dokładać im kolejnego zadania, polegającego na trawieniu i wchłanianiu. Poza tym dzięki głodówce pomożemy zregenerować się podrażnionym kosmkom jelitowym. Pamiętajmy jednak o stałym dostępie do świeżej wody do picia. Zapalenie jelit u psa – rokowania Dobór odpowiedniego leczenia zależy od rodzaju choroby. Rokowanie także może być bardzo różne. Jeśli przyczyną stanu zapalnego jelit są pasożyty- rokowanie jest na ogół dobre, wystarczy tylko dokładnie odrobaczyć naszego pupila. Podobnie jest w przypadku zapalenia jelit spowodowanego nieodpowiednią dietą. Po dobraniu odpowiedniej karmy dla psa, wszystko powinno wrócić do normy. W przypadku biegunki reagującej na antybiotyki rokowanie jest generalnie dobre, chociaż może dochodzić do nawrotów po przerwaniu podawania leków przeciwbakteryjnych albo konieczne może być leczenie długoterminowe lub powtarzane. Inne choroby jelit mają gorsze rokowania, a leczenie może potrwać do końca życia.
.