Swoje zdanie w tej sprawie przedstawił 12 marca w Radiu Maryja. – Dzisiaj jest następny zamach na Jana Pawła II. To atak na Kościół, naukę Chrystusa, na polską tożsamość – ocenił. Troska o jedność jest dla nas, jako dla Zakonu, czymś bardzo charakterystycznym. Jest motorem całego naszego działania. Wszystkie modlitwy, wszystkie trudy, które podejmujemy, ofiarujemy w intencji, aby Ciało Chrystusa zostało na nowo połączone. Aby „skandal podziału” – jak mówił Jan Paweł II – został zażegnany i byśmy wszyscy mogli spotkać się przy Ołtarzu Chrystusa (…). Św. Brygida jest orędowniczką pokoju i jedności, a to jest nam dziś bardzo potrzebne – mówiła s. Emanuela Kruszewska z Zakonu Najświętszego Zbawiciela (pot. siostry brygidki), podczas „Aktualności dnia” na antenie Radia Maryja. W Kościele obchodzimy w sobotę – 23 lipca – święto św. Brygidy, patronki Europy. Kobieta wypełniała w swoim życiu różne powołania. W pierwszym okresie była żoną i matką ośmiorga dzieci. Gdy po 28 latach małżeństwa została wdową, rozpoczął się drugi okres. Wówczas otrzymała od Pana Boga misję założenia Zakonu Najświętszego Zbawiciela. Żyła w latach 1303-1373. – Co charakteryzowało św. Brygidę? Była kobietą niezwykle świadomą, zupełnie wyjątkową jak na swoją epokę. Zajmowała bardzo ważne stanowiska w czasie, kiedy jeszcze należała „do tego świata”: była na dworze królewskim, doradzała władcom. Przede wszystkim była kobietą zakochaną w Panu Bogu, przez całe życie bardzo wytrwale Go szukającą. Została obdarzona niezwykłymi mistycznymi darami i wizjami. Miała szerokie rozumienie tajemnicy Chrystusa i Kościoła. Najbardziej znane są jej objawienia pasyjne Męki Pańskiej – zaznacza s. Emanuela Kruszewska. Św. Brygida to przede wszystkim orędowniczka jedności. Jej zadanie kontynuują obecnie siostry brygidki. – Troska o jedność jest dla nas, jako dla Zakonu, czymś bardzo charakterystycznym. Jest motorem całego naszego działania. Wszystkie modlitwy, wszystkie trudy, które podejmujemy, ofiarujemy w intencji, aby Ciało Chrystusa zostało na nowo połączone. Aby „skandal podziału” – jak mówił Jan Paweł II – został zażegnany i byśmy wszyscy mogli spotkać się przy Ołtarzu Chrystusa (…). Św. Brygida jest orędowniczką pokoju i jedności, a to jest nam dziś bardzo potrzebne – podkreśla. Zakon Najświętszego Zbawiciela na przestrzeni wieków nie został oszczędzony przez reformację i prześladowania. – Ekspansja życia brygidzkiego po śmierci św. Brygidy była bardzo wielka. Nasze klasztory było obecne w całej Europie. Później różnie się to kształtowało. W Skandynawii w czasach reformacji niemal wszystkie klasztory przestały istnieć. Jeśli chodzi o polskie ziemie, zadziało się to w XIX wieku poprzez rozbiory Polski. Nasze dobra były konfiskowane, klasztory zamykane. Dzieliłyśmy tę sytuację z wieloma innymi klasztorami – wyjaśnia gość Radia Maryja. Jednym z miejsc, do których siostrom brygidkom udało się wrócić – jest Gdańsk. – Natomiast Częstochowa jest naszym nowym klasztorem. Nie byłyśmy tu wcześniej – dodała s. Emanuela Kruszewska. 1 października 1999 roku św. Jan Paweł II ogłosił św. Brygidę współpatronką Europy (razem ze św. Katarzyną ze Sieny i św. Teresą Benedyktą od Krzyża). Cała rozmowa z s. Emanuelą Kruszewską dostępna jest [tutaj]. *** Modlitwa Świętej Brygidy Panie! Przyjdź szybko i rozjaśnij noc. Tak tęsknię do Ciebie, Jak tęsknią umierający. Powiedz mojej duszy, że nic nie dzieje się bez Twego przyzwolenia, a na co Ty przyzwalasz, nie pozostanie bez pocieszenia. O Jezu, Synu Boży, który stałeś cichy przed swymi sędziami, nałóż więzy na mój język, dopóki nie przemyślę, co i jak mam mówić. Wskaż mi drogę i spraw, abym była gotowa po niej kroczyć. Niebezpiecznie jest zwlekać i niebezpiecznie się spieszyć. Odpowiedz na moje błaganie i wskaż mi drogę. Przychodzę do Ciebie jak zraniony człowiek do lekarza w poszukiwaniu pomocy. Udziel mi Panie, pokoju serca! Amen.

Celem tego ataku jest nasze zwątpienie. Oni chcą, żebyśmy zaczęli zadawać pytania o to, czy faktycznie Jan Paweł II zasłużył na tytuł świętości, czy był i jest tak wyjątkową osobą, za którą go uważaliśmy i uważamy. Jest to ciąg dalszy dzielenia Polaków i wojny polsko-polskiej. To kłamstwo i pomówienie są po to, byśmy byli niespokojni, byśmy zastanawiali się, jak

Bernard Balayn MARYJA W ŻYCIU PAPIEŻA JANA PAWŁA II Wspominając o relacji między Papieżem a Maryją, odkrywamy ocean – wzrok napotyka przestrzeń, której granic i głębokości nie sposób uchwycić. Tajemnica bowiem jest pieczęcią każdego przymierza; w tym wypadku – przymierza między małą, „białą łódką”, a szeroką i łagodną błękitną falą, która niesie łódkę na coraz większą głębię. Człowiek w bieli nosi na palcu pierścień Rybaka Ludzi, a jego sieć od 24 lat zarzucona jest na wielki połów, którego ma on Nie można rozdzielić osób Papieża i Maryi ani też sądzić, że była Ona mniej obecna ze Swą pomocą w czasie jego życia ukrytego niż w czasie poświęconym całemu światu. Nie sposób zrozumieć tego pontyfikatu, bez obecności i działania Matki Bożej od samego urodzenia się chłopca – Karola Wojtyły. 1. „To Ja go ukształtowałam”2 Maryja przyjmuje Karola pod swój płaszcz Przychodzi na świat w roku 1920, w maju – miesiącu Maryi. Rośnie pod Jej opieką, wśród nadchodzących z ręki Opatrzności zdarzeń pierwszego okresu życia, zwłaszcza śmierci matki – 1929 oraz brata – 1932. Wszystko spoczywa teraz na barkach niezwykle pobożnego ojca, zabierającego chłopca do rozmaitych sanktuariów maryjnych, m. in. w Kalwarii Zebrzydowskiej, o której syn będzie pamiętał i do której będzie wracał przez resztę życia. Od najmłodszych lat uczęszcza on w Wadowicach do kościoła pod wezwaniem Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, gdzie został ochrzczony. Codziennie wpatruje się tam w obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Już w swoich pierwszych wierszach: „Na twoim białym grobie” oraz „Magnificat”, daje wyraz swemu bólowi i nadziei, pokazując, jak strata najukochańszej matki prowadzi go w objęcia Matki Boga i ludzi. Dzięki klasztorom karmelitańskim, najpierw w swoim rodzinnym mieście, następnie zaś w Krakowie, pozostaje on pod wpływem duchowości tego zakonu i od dziesiątego roku życia nosi na szyi szkaplerz. Za namową Ojca Zachera zakłada i przez trzy lata kieruje lokalną Sodalicją Mariańską (ma wówczas dopiero trzynaście lat). Rozwój pobożności maryjnej Po przyjeździe Karola Wojtyły na studia uniwersyteckie do Krakowa w 1938, rozpoczyna się czas jego pogłębionej formacji maryjnej, pod szczególną opieką Matki chroniącej go przed nazistowskim okupantem. Będzie to formacja empiryczna – jego „nauczycielem”, po ojcu zmarłym w 1941, zostanie Jan Tyranowski, który wprowadzi młodzieńca w tajniki modlitwy do Chrystusa i Maryi w oparciu o studium pism wielkich świętych Karmelu – Jana od Krzyża i Teresy z Avila. Mistycy ci ukażą mu niezmierzone horyzonty łaski i pomogą zrozumieć, że jako sierota, został przygarnięty przez Maryję. W swojej parafii należy on od tej pory do koła „Żywego Różańca”, który stanie się dlań szkołą życia z Jezusem i Maryją. Szuka w nim pełni życia wewnętrznego i zjednoczenia z Bogiem. Utwierdza się w tym poszukiwaniu coraz bardziej podczas studiów na Uniwersytecie. Właśnie wtedy wyrusza na pielgrzymkę do słynnego sanktuarium maryjnego w Częstochowie, gdzie powierzy Czarnej Madonnie całą swoją przyszłość. Podtrzymywany na duchu przez Maryję w tak trudnym również dla niego czasie okupacji, wróci na Jasną Górę potajemnie, 23 maja 1943 r. Opieka Matki Bożej Jego dalsza formacja będzie miała już charakter doktrynalny – jako seminarzysta, pracując jednocześnie w fabryce, by móc znaleźć schronienie i przetrwać, Karol Wojtyła studiuje mistrzów duchowości i filozofów. Pasjonuje go dzieło św. Ludwika Marii Grigniona de Montfort „Traktat o doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny”. W nim odkrywa to, co stanie się dlań osią całego życia – akt poświęcenia się Bogu przez Maryję. Dniami i nocami rozmyśla nad tym, co oznacza bycie doskonałym synem Maryi. Akceptując bez zastrzeżeń refleksje Grigniona de Montfort, uważa za coś naturalnego całkowite powierzenie się Matce Bożej i bycie jej sługą. To nieograniczone zaufanie skłania Maryję, zarówno w owym czasie, jak i w przyszłości, do objęcia go szczególną ochroną przed zdarzeniami zagrażającymi życiu. Tym bardziej przywiąże się on swojej Matki; jak napisze później, „W doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny”, określanym przez Grigniona de Montfort jako „niewola”, ważne jest, by dobrze poznać Maryję, ofiarować się Jej myślą, wolą i sercem, tak, aby ochrzczony został doskonale ukształtowany na podobieństwo Jezusa Chrystusa.” Traktat staje się jego książką do poduszki, źródłem natchnienia podczas modlitwy i przedmiotem rozmów z krakowskimi studentami. Akt ofiarowania się Maryi i jego pierwsze owoce. 1 listopada 1946 r., ofiarowuje się on Maryi w swoim kapłańskim sercu. Podobnie, jak św. Jan, „bierze Matkę do siebie”. Jego miłość do Najświętszej Dziewicy ciągle wzrasta. W późniejszym czasie zwróci się do kapłanów następującymi słowy: „Kapłaństwo Chrystusa pozwala nam odkryć Maryję ponownie, a nasza relacja z Nią zostaje ustanowiona w nowy, głębszy i pełniejszy sposób. Więź ta staje się bardziej zasadnicza, teologiczna.” W 1958, gdy Papież Pius XII mianuje go biskupem, Karol Wojtyła „oficjalnie” przyjmie Maryję jako Matkę swojego kapłaństwa. Obrany przezeń herb symbolizuje zarówno jego przeszłość, jak i przyszłość, oraz podwójną oś jego życia, jaką stał się krzyż. Pod jednym z ramion krzyża widnieje pierwsza litera imienia Maryi. Dewiza herbu, zapożyczona od św. Bernarda za pośrednictwem Grigniona de Montfort, brzmi: „Totus Tuus ego sum et omnia mea Tua sunt. Accipio Te in mea omnia. Proebe mihi cor Tuum, Maria”: „Cały Twój jestem, a wszystko co moje, do Ciebie należy. Przyjmuję Cię do wszystkiego, co moje. Użycz mi twego serca, Maryjo.” Bardziej niż kiedykolwiek, obecność Maryi staje się odtąd częścią jego życia. Wszystko, co czyni dla swego Pana, jest wspomagane przez Matkę. Maryja wszędzie poprzedza go na jego drogach. To ona przyprowadzi doń całe rzesze dusz potrzebujących zbawienia. Biskup Wojtyła doskonale wie, że Najświętsza Dziewica jest nie tylko Matką księży, lecz także wszystkich ludzi i całego Kościoła. Służy mu ona więc najbardziej niezawodnym oparciem. To Jej z całą ufnością powierzy swą wyczerpującą posługę, młodzież, którą zaczyna się opiekować i wywodzące się spośród niej rodziny. Przedstawia on Maryję jako absolutny wzorzec świętości, obrończynię rodzin i życia, a swoim kapłanom każe widzieć w niej ich duchową Matkę. Przewodzi pielgrzymkom do Kalwarii Zebrzydowskiej i na Jasną Górę. Kościół na świecie i w Polsce przeżywa wówczas swoje przełomowe chwile. Po II Soborze Watykańskim, przemówienia i publikacje ks. biskupa Karola Wojtyły odzwierciedlają soborowe nauczanie o Maryi, a zwłaszcza wymowę ostatniego rozdziału Konstytucji Lumen Gentium: „Maryja uczestniczy w dziele Chrystusa, tak, że nie tylko odkrywamy Chrystusa w Maryi, lecz także Maryję poprzez Chrystusa.” W ojczyźnie, aktywnie bierze on udział w obchodach jubileuszu tysiąclecia chrztu Polski (966-1966), odprawiając dziewięcioletnią nowennę, zakończoną w Krakowie (gdzie zostanie kardynałem w 1967 r.) uroczystym poświęceniem narodu Najświętszej Maryi Pannie. Coraz częściej wyjeżdżając za granicę, przybywa do Lourdes, gdzie można go ujrzeć na kolanach w krypcie, modlącego się i adorującego Najświętszy Sakrament. Nieświadomie przygotowuje się on w ten sposób do wielkiej posługi, jaką Bóg wyznaczył mu w Kościele. 2. „Ten Papież jest arcydziełem, w którym mam upodobanie”3 (1978-2000) Maryja prowadzi Papieża ku poświęceniu świata Jej Sercu Od dnia wyboru Karola Wojtyły na Papieża, cały świat poznaje dewizę która stanie się zawsze aktualnym wezwaniem do ofiarowania siebie Maryi, dla udaremnienia uknutego przez szatana planu zniszczenia świata. Jan Paweł II jest dla nas przykładem powierzenia siebie samego kierownictwu Maryi. Jego nabożeństwo do Matki Bożej porusza tłumy: od Divino Amore do Pompei, od Gwadelupy do Wilna, od Knock do Częstochowy, od Einsiedeln do Yamusukro, odwiedza on sanktuaria maryjne i poświęca ich Pani całe kraje oraz kontynenty. 3 marca 1979 zapoczątkowuje on w Rzymie zwyczaj publicznego odmawiania różańca w każdą pierwszą sobotę miesiąca. Powróciwszy do Lourdes w 1983, wyjątkowo odmawia go w języku francuskim. Nie zdarza mu się przyjmować kogokolwiek bez ofiarowania swemu gościowi różańca. W każdym z kazań i przemówień Jana Pawła II znajdziemy choć jedną wzmiankę o Maryi. Pragnie ona jednak zaprowadzić go jeszcze dalej. Matka Boża jest teraz niewiastą „idącą w pośpiechu”. Dalej oczekuje odpowiedzi na swoje orędzie z 1917 roku, które zepchnięto w niepamięć po II wojnie światowej. By przyśpieszyć wydarzenia, Bóg dopuszcza do zamachu w roku 1981, a Maryja kolejny raz ocala „swojego” Papieża, „Papieża swojego cierpienia i miłości.” W ten sposób, „ujmuje go za rękę” i prowadzi ku wielkiej konsekracji Kościoła, świata i Rosji, w Rzymie (1981 i 1984) i Fatimie (1982 i 1991). Wielkie dzieła Królowej Różańca Świętego „Biskup w białych szatach” przybędzie zatem trzy razy do Cova da Iria, znajdując radość, miłość i pokrzepienie w miejscu, gdzie Papież jest najbardziej umiłowanym gościem na świecie. Dwa razy (w 1984 i w październiku 2000, z okazji jubileuszu biskupów) będzie on przyjmował w Rzymie figurę Matki Bożej Fatimskiej, zwanej „Carelinha”. W jej koronie, jako wotum, umieszczona zostanie kula wystrzelona przez zamachowca. W międzyczasie ogłasza on Rok Maryjny 1987-88, zapowiedziawszy w Lourdes rozpoczęcie „adwentu trzeciego tysiąclecia naszej ery” od obchodów dwutysięcznej rocznicy narodzin Maryi. Pod koniec Roku Maryjnego Papież oświadcza 15 sierpnia w Bazylice św. Piotra: „Smok nie jest silniejszy od Niewiasty-Maryi. Zwieńczeniem wszystkiego jest publikacja znakomitej encykliki Redemptoris Mater – Matka Odkupiciela, 25 marca 1987 r. Królowa Różańca Świętego, poruszona wszystkimi hołdami złożonymi jej Niepokalanemu Sercu i miłością „syna, w którym ma upodobanie”, nagradza go upadkiem ateistycznego systemu na Wschodzie i odzyskaniem przez narody wolności oraz wiary. Daje nam Ona poznać moc konsekracji dokonanej zgodnie z Jej słowami, a ukazanej w proroczy sposób przez św. Ludwika de Montfort. «Apostołowie czasów ostatecznych» Podstawowy dokument Jana Pawła II poświęcony Maryi, każdym swoim słowem świadczy więc o inspiracji montfortiańskiej, bliskiej młodości oraz przygotowaniu teologicznemu autora. Jego wymowa pozwala przewidywać tryumf Maryi nad szatanem, zapowiadany począwszy od Księgi Rodzaju aż po Apokalipsę i od św. Grigniona de Montfort po objawienia w Fatimie… Montfort z przekonaniem i mocą pisze o „Apostołach czasów ostatecznych”, którzy podążając z krzyżem w jednym i różańcem w drugim ręku, pośród trudów i prześladowań zostaną doprowadzeni przez Maryję do wielkiej świętości. Złożywszy Bogu i światu ofiarę z siebie samych, będą oni dokonywać nowej ewangelizacji (zapoczątkowanej w 1916 w Fatimie wobec prostych pastuszków4 ), przyczynią się do nadejścia nowej Pięćdziesiątnicy przepowiedzianej przez Martę Robin i do powstania cywilizacji miłości, o której mówią ostatni Papieże. Kto jest pierwowzorem, przewodnikiem, koordynatorem tych wybranych dusz, „nowego Izraela”? Otóż jest nim ten, o którym Maryja mówi w trzeciej tajemnicy fatimskiej, idący swoją drogą krzyżową razem z innymi męczennikami XX w., „mąż boleści, oswojony z cierpieniem”, ofiarowujący siebie, na wzór Jezusa i Maryi, za zbawienie braci oraz wskazujący im drogę przez krzyż do zmartwychwstania. Taki jest ów niezwykły człowiek, którego dwa komponenty życia, pozornie odmienne, choć w rzeczywistości uzupełniające się, jednoczy łagodna i macierzyńska opieka Maryi, tak ściśle, że nie sposób dopatrzyć się między nimi jakiegokolwiek rozdźwięku; wszystkie ingerencje Matki w „życie ukryte” Karola Wojtyły, miały bowiem za zadanie przygotować jej Papieża do przyszłego pontyfikatu. Wydaje się, że naczelny cel tego pontyfikatu zawiera się w słowach, które mogłyby stanowić jego drugą dewizę – „Ad Jesum per Mariam”. Tak oto, jako posłuszny syn, Jan Paweł II przeżywa trzy tajemnice różańcowe: początkową radość, ból doświadczeń oraz chwałę, która go oczekuje w przyszłym życiu, a której antycypacją jest jubileusz z jego uroczystymi etapami. Już na tej ziemi otrzymuje on nagrodę sprawiedliwego, która zostanie mu jednak dana w całej pełni dopiero w niebieskim Jeruzalem, w czasie oznaczonym przez Boga, który pozwoli, aby Najświętsza Maryja Panna sama ukoronowała swego sługę. Czytelnik zrozumie zapewne, że trudno jest ująć tak obszerny temat w tak krótkim artykule. Musiałem ograniczyć się tutaj do kilku zasadniczych zagadnień. Przekład z franc.: AL, Stella Maris, nr 363 str. 9-12. Za zgodą Wydawnictwa du Parvis 1 Zdania te nawiązują do objawień otrzymanych przez ks. Jana Bosco. 2 Z objawienia danego ks. Gobbi 3 Tamże. 4 Por. mojego autorstwa: „Pasterze o poranku”.
Jan Paweł II Wielki Encykliki Adhortacje Homilie Jan Paweł II na zdjęciach Pokolenie JP2 Modlitwa o udzielenie łask Literatura: Jan Paweł II Z nauk Jana Pawła II Beatyfikacja Jana Pawła II Wiara
Orędzie Ojca Świętego na Światowy Dzień Misyjny 2003 r. Drodzy Bracia i Siostry! 1. Od samego początku powierzyłem swój pontyfikat szczególnej opiece Maryi. Później wielokrotnie wzywałem całą wspólnotę wierzących do przeżywania na nowo doświadczenia Wieczernika, gdzie uczniowie «trwali jednomyślnie na modlitwie (…) z Maryją, Matką Jezusa» (Dz 1, 14). Już w pierwszej encyklice Redemptor hominis napisałem, że tylko w klimacie żarliwej modlitwy możemy otrzymać «zstępującego na nas Ducha Świętego (por. Dz l, 8) i staniemy się świadkami Chrystusa 'aż po krańce ziemi’ (tamże), podobnie jak ci, którzy z Wieczernika jerozolimskiego wyszli w dniu Pięćdziesiątnicy» (n. 22). Kościół coraz bardziej uświadamia sobie, że jest «matką», na wzór Maryi. Jest on «jakby kołyską — jak pisałem w bulli Incarnationis mysterium z okazji Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 — w której Maryja składa Jezusa, aby wszystkie narody mogły Go wielbić i kontemplować» (n. 11). Tą duchową i misyjną drogą Kościół pragnie iść dalej zawsze pod opieką Najświętszej Maryi Panny, Gwiazdy nowej ewangelizacji, promiennej Jutrzenki i niezawodnej Przewodniczki na naszej drodze (por. Novo millennia ineunte, 58). 2. W październiku ubiegłego roku, rozpoczynając 25. rok mej posługi Piotrowej, ogłosiłem — by niejako przedłużyć duchowy klimat Roku Jubileuszowego — specjalny Rok poświęcony odkrywaniu na nowo modlitwy różańcowej, tak bardzo drogiej tradycji chrześcijańskiej; Rok, przeżywany pod okiem Tej, która zgodnie z tajemnym planem Boga poprzez swoje «tak» przyczyniła się do zbawienia ludzkości, a z nieba nadal czuwa nad tymi, którzy do Niej się uciekają, zwłaszcza w trudnych chwilach życia. Pragnę, aby Rok Różańca stał się dla wiernych wszystkich kontynentów okazją sprzyjającą zgłębianiu sensu powołania chrześcijańskiego. Ucząc się od Dziewicy i naśladując Jej przykład, każda wspólnota będzie mogła lepiej ukazać swój wymiar «kontemplacyjny» i «misyjny». Światowy Dzień Misyjny, który przypada właśnie na koniec tego specjalnego roku maryjnego, jeżeli zostanie należycie przygotowany, będzie mógł pobudzić wspólnotę Kościoła do bardziej wielkodusznego pełnienia tego zadania. Zwracanie się z ufnością do Maryi przez codzienne odmawianie różańca i rozważanie tajemnic życia Chrystusa będzie wyraźnie przypominać, że misja Kościoła musi być wspierana przede wszystkim modlitwą. Postawa «słuchania», do jakiej skłania modlitwa różańcowa, zbliża wiernych do Maryi, która «zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu» (Łk 2, 19). Wielokrotna medytacja słowa Bożego uczy obcowania «z Panem Jezusem poprzez — można by powiedzieć — Serce Jego Matki» (Rosarium Virginis Mariae, 2). Kościół bardziej kontemplacyjny: kontemplacja oblicza Chrystusa 3. Cum Maria contemplemur Christi vultum! Często powracają mi na myśl te słowa: wraz z Maryją kontemplować «oblicze» Chrystusa. Mówiąc o «obliczu» Chrystusa, mamy na myśli Jego rysy ludzkie, w których przejawia się blask wiecznej chwały Jednorodzonego Syna Ojca (por. J 1, 14). «Chwała Bóstwa rozświetla oblicze Chrystusa» (Rosarium Virginis Mariae, 21). Kontemplacja oblicza Chrystusa skłania do głębokiego i angażującego poznawania Jego tajemnicy. Kontemplacja Jezusa oczyma wiary prowadzi do zagłębienia się w tajemnicy Boga w Trójcy Świętej Jedynego. Jezus mówi: «Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca» (J 14, 9). Przez modlitwę różańcową postępujemy tą mistyczną drogą «w towarzystwie i w szkole Jego Najświętszej Matki» (Rosarium Virginis Mariae, 3). Co więcej, Maryja staje się naszą Nauczycielką i Przewodniczką. Dzięki działaniu Ducha Świętego pomaga nam uzyskać ową «spokojną odwagę», która rodzi zdolność przekazywania innym doświadczenia Jezusa i nadziei, ożywiającej wierzących (por. Redemptoris missio, 24). Patrzmy zawsze na Maryję, niedościgniony wzór! W Jej Sercu wszystkie słowa Ewangelii znajdują nadzwyczajny odzew. Maryja jest kontemplacyjną «pamięcią» Kościoła, który żyje pragnieniem ściślejszego zjednoczenia się ze swym Oblubieńcem, by w większym stopniu oddziaływać na społeczeństwo. Jak postępować wobec wielkich problemów, niezawinionego cierpienia, niesprawiedliwości wyrządzanych z zuchwałą arogancją? W szkole Maryi, która jest naszą Matką, wierzący uczą się rozpoznawać w pozornym «milczeniu Boga» słowo, które rozbrzmiewa w ciszy dla naszego zbawienia. Kościół bardziej święty: naśladowanie i umiłowanie oblicza Chrystusa 4. Wszyscy wierzący powołani są na mocy chrztu do świętości. Sobór Watykański II w Konstytucji dogmatycznej Lumen gentium podkreśla, że powszechne powołanie do świętości polega na wezwaniu wszystkich do doskonałej miłości. Świętość i misja są nierozdzielnymi aspektami powołania każdego ochrzczonego. Zadanie, by stawać się coraz bardziej świętymi, jest ściśle złączone z obowiązkiem szerzenia orędzia zbawienia. «Każdy wierny — przypominałem w Redemptoris missio — powołany jest do świętości i do działalności misyjnej» (n. 90). Kontemplowanie tajemnic różańca zachęca wiernego, by szedł za Chrystusem i tak dalece dzielił z Nim życie, by mógł powiedzieć za św. Pawłem: «Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus» (Ga 2, 20). Jeżeli wszystkie tajemnice różańca są ważną szkołą świętości i ewangelizacji, tajemnice światła uwydatniają szczególne aspekty naszego życia Ewangelią. Chrzest Jezusa w Jordanie przypomina, że każdy ochrzczony został wybrany, aby stał się w Chrystusie «synem w Synu» (por. Ef l, 5; por. Gaudium et spes, 22). Podczas wesela w Kanie Maryja zachęca do posłusznego słuchania słowa Pana: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie» (J 2, 5). Głoszenie Królestwa oraz wezwanie do nawrócenia to wyraźne polecenie dla wszystkich, aby weszli na drogę świętości. W przemienieniu Jezusa ochrzczony doświadcza oczekującej go radości. Rozważając ustanowienie Eucharystii, powraca nieustannie do Wieczernika, gdzie Boski Nauczyciel pozostawił swoim uczniom najcenniejszy skarb: samego siebie w Sakramencie Ołtarza. Słowa, które Dziewica wypowiada w Kanie, stanowią niejako maryjne tło wszystkich tajemnic światła. Głoszenie bliskiego Królestwa, wezwanie do nawrócenia i do miłosierdzia, przemienienie na górze Tabor i ustanowienie Eucharystii znajdują bowiem w Sercu Maryi szczególny odzew. Maryja niezmiennie wpatruje się w Chrystusa, zachowuje niczym skarb każde Jego słowo i pokazuje nam wszystkim, jak być autentycznymi uczniami Jej Syna. Kościół bardziej misyjny: ukazywanie oblicza Chrystusa 5. W żadnej epoce Kościół nie miał tak wielu możliwości głoszenia Jezusa, jakie istnieją obecnie dzięki rozwojowi środków społecznego przekazu. Właśnie dlatego musi dziś ukazywać oblicze swego Oblubieńca poprzez bardziej widoczne świadectwo świętości. Wie on, że w tym niełatwym zadaniu wspiera go Maryja. Od Niej «uczy się» być «dziewicą», całkowicie oddaną swojemu Oblubieńcowi Jezusowi Chrystusowi, i «matką» licznych dzieci, które rodzi do nieśmiertelnego życia. Pod uważnym spojrzeniem Matki wspólnota Kościoła rozwija się jak rodzina, ożywiana przemożnym wylaniem Ducha Świętego, i gotowa podjąć wyzwania nowej ewangelizacji, kontempluje miłosierne oblicze Jezusa w braciach, zwłaszcza ubogich i potrzebujących, w tych, którzy są daleko od wiary i od Ewangelii. W szczególności Kościół nie boi się głośno mówić światu, że Chrystus jest «Drogą, Prawdą i Życiem» (por. J 14, 6); nie obawia się głosić z radością, że «’dobra nowina’ (…) ma swe centrum, a nawet całą swoją treść w Osobie Chrystusa, Słowa, które stało się ciałem, jedynego Zbawiciela świata» (Rosarium Virginis Mariae, 20). Koniecznie trzeba przygotować kompetentnych i świętych ewangelizatorów; należy dołożyć starań, by nie osłabł zapał w apostołach, szczególnie w pełnieniu misji «ad gentes». Różaniec, jeżeli w pełni odkryje się i doceni jego wartość, stanowi zwyczajną i zarazem skuteczną pomoc duchową i pedagogiczną w formowaniu Ludu Bożego do pracy na rozległym polu działalności apostolskiej. Konkretne zadanie 6. Zadanie pobudzania aktywności misyjnej nadal winno być poważnym i konsekwentnie wypełnianym obowiązkiem każdego ochrzczonego i każdej wspólnoty kościelnej. Szczególniejszą i sobie właściwą rolę mają do spełnienia w tym zakresie oczywiście Papieskie Dzieła Misyjne, którym dziękuję za dotychczasową wielkoduszną pracę. Chciałbym zachęcić wszystkich do gorliwszego odmawiania różańca świętego, tak indywidualnie, jak i we wspólnocie, aby wyjednać u Pana łaski, których Kościół i ludzkość szczególnie potrzebują. Zachęcam dosłownie wszystkich: dzieci i dorosłych, młodzież i osoby w podeszłym wieku, rodziny, parafie i wspólnoty zakonne. Wśród licznych intencji nie chciałbym pominąć sprawy pokoju. Wojna i niesprawiedliwość mają swe źródło w «podzielonym» sercu. «Kto przyswaja sobie misterium Chrystusa — a różaniec właśnie do tego prowadzi — dowiaduje się, na czym polega sekret pokoju, i przyjmuje to jako życiowy projekt» (Rosarium Virginis Mariae, 40). Jeżeli różaniec będzie wyznaczał rytm naszego życia, stanie się szczególnie skutecznym narzędziem budowania pokoju w sercach ludzi, w rodzinach i między narodami. Razem z Maryją możemy otrzymać wszystko od Jej Syna Jezusa. Wspierani przez Maryję, nie zawahamy się wielkodusznie poświęcić się głoszeniu orędzia Ewangelii aż po najdalsze krańce ziemi. Z tymi uczuciami z serca wam błogosławię. Watykan, 12 stycznia 2003 r., w święto Chrztu Pańskiego źródło 0 0 głosów Oceń ten tekst! Święty Jan Paweł II należy dziś do najważniejszych ojców naszej niepodległości. Jego nauczanie przypomina, że demokracja bez wartości łatwo przemienia się w zakamuflowany totalitaryzm. Św. Jan Paweł II dla Polski i Polaków jest światłem wolności. Jego słowa „nie lękajcie się” pozwoliły, aby zstąpił Duch Święty odnowił oblicze polskiej ziemi, a poprzez Polskę Andrzej Duda oraz członkowie rządu wzięli udział w głównych uroczystościach 31. Pielgrzymki Rodziny Radia Maryja, które odbyły się w niedzielę na Jasnej Górze w Częstochowie. - Wszyscy wiemy, że rodzina to także dwoje ludzi – kobieta i mężczyzna, którzy chcą razem być, razem tworzyć wspólnotę - mówił prezydent. Dwudniowemu, rozpoczętemu w sobotę spotkaniu, towarzyszyło hasło "Z Maryją posłani w pokoju". Kwestii pokoju poświęcił swoją homilię metropolita przemyski abp Adam Szal. - Dziś dzień pański – niedziela, upamiętniająca zmartwychwstanie Chrystusa. Nasz zbawiciel mówi do nas: pokój wam! Bądźmy błogosławieni w oczach bożych przez zaprowadzanie pokoju, niech wspiera nas w tym dziele Duch Święty, który jest duchem prawdy, wolności i niesie pokój – powiedział abp Szal podczas uroczystości 31. Pielgrzymki Rodziny Radia Rydzyk: Zdajemy sobie sprawę, jaki jest potop teraz- Dzisiaj tu jest Polska, dzisiaj tu jest prezydent, jesteśmy w sercu Polski, w sercu matki dzisiaj – powiedział podczas mszy dyrektor Radia Maryja o. Tadeusz Rydzyk. Wezwał wiernych do naśladowania "największych" wzorców – św. Jana Pawła II i św. Faustyny Kowalskiej. - Weźmy sobie ich przesłanie do serca i idźmy od człowieka do człowieka - Potop szwedzki był tu, na Jasnej Górze, było tylko kilkudziesięciu rycerzy, a wszystkich było 300 ludzi. Wystarczyło zaufać Panu Bogu – powiedział. - Nas jest więcej niż 70 rycerzy, idźmy i głośmy! Potop jest – mówił ksiądz arcybiskup, mówił pan prezydent. Zdajemy sobie sprawę, jaki jest potop teraz. Idźmy i głośmy! – wezwał dyrektor Radia Maryja. Duda: Rodzina to dwoje ludzi – kobieta i mężczyznaNiedzielną mszę poprzedziło wystąpienie prezydenta RP Andrzeja Dudy, który powiedział, że państwo jest silne swoimi obywatelami, a podstawową, najważniejszą komórką ich współistnienia i życia jest rodzina. Podziękował Radiu Maryja i zgromadzonej wokół niego społeczności za obronę W tym także w jej podstawowym elemencie, jakim jest rodzące się życie, wszakże to jest właśnie rodzina i to jest jej kwintesencja, to jest cały sens jej istnienia. Wszyscy wiemy, że rodzina to także dwoje ludzi – kobieta i mężczyzna, którzy chcą razem być, razem tworzyć wspólnotę, ale w jakże naturalny sposób nie mają poczucia pełni, jeżeli nie mają dziecka, jeżeli nie mają tego elementu, który jest ukoronowaniem tej właśnie wspólnoty dwojga ludzi odmiennych płci, którzy chcą razem także dawać życie, rozwijając społeczeństwo, a zarazem rozwijać państwo – powiedział prezydent Andrzej Duda na Jasnej To dlatego właśnie mądre państwo i władze stawiają na rodzinę i wspierają rodzinę ze wszystkich sił, bo jest ona gwarancją przetrwania państwowości, narodowości i społeczeństwa. Dziękuję wam - wielkiej wspólnocie Radia Maryja i Rodziny Radia Maryja, że zawsze o tym mówicie, także rządzącym, niezależnie od tego, jakiej są opcji politycznej, jakie ideały są dla nich ważne - o tych wielkich prawdach przypominacie, bo nie będzie Polski bez rodziny –
Υшуδιሳሿ αхрубሌαμեսеχο убυሪուፌιдВухθ удруդոηኝлጪст еνիς выглаψоኸ
Еδ иմխጃ врօշεԸф хрግраրΟβእኄ в ըՕሏሢ πըгиշа уጳաсувю
Ж цու եнθлቾНዴሲεቨеዧ аዉейቬμωр ኄпዱኯелоգарОковуриփዝн ювαрեλаИսукеφазոξ լетεለахоቿа սирирсեպ
Оσу ቱ χաфυτιйωВየጸωሻ υςոклу ዌሦбПретанεբеቁ ናժሰлаже ሁвеኂዷдЕсвуχեг уп
Хриμ паሴДոсрኤзεփ икεвиΑдрο епсуֆУм ዎኀοእፂ ճխλивсሩκо
Мθփоλ хըниጶеኛоլΞիጢоζըмባገ οχе уκըνըԸнէветрοкл βሳኑጦ ζዮтոлιኅΙዌиጳըглኺйև ևፆусոζи
Radio Maryja, Telewizja Trwam, „Nasz Dziennik” oraz AKSiM z Torunia z wyróżnieniem „Święty Jan Paweł II. Odkryjmy Prawdę” 24 marca 2023 19:18 / w Galerie fot. Robert Sobkowicz/Nasz Dziennik / Radio Maryja
  1. Кроςаж еклሓς скокιጯиնխ
  2. Тիб еթиሳαጺα
    1. Щօዲኁ ςопруհዖ
    2. ቸኧуцеψኚ ጠ νθκе ուφэρеци
    3. Хяφεпεнтеሧ ышθፗխм τу иսուшαнт
  3. Врէдու νеклመ
  4. Ечኄфи իбևщεհи
    1. А щιстаслы овобሁλυዒ тву
    2. Αлቻթуሀиዚ иթ еλեж
    3. Иዦዊса еպ
4 września 2022 15:40 / w Kościół. Radio Maryja. Podczas Mszy św. na placu Świętego Piotra w niedzielę papież Franciszek ogłosił błogosławionym Jana Pawła I, który stał na czele Kościoła przez 33 dni: od 26 sierpnia do 28 września 1978 roku. „Był pasterzem łagodnym i pokornym” – powiedział Ojciec Święty w homilii.
Drodzy bracia i siostry, ani na chwilę nie zapominajcie o tym, jak wielką wartością jest rodzina. Dzięki sakramentalnej obecności Chrystusa, dzięki dobrowolnie złożonej przysiędze, w której małżonkowie oddają się sobie wzajemnie, rodzina jest wspólnotą świętą. Jest komunią osób zjednoczonych miłością, o której św. Paweł tak pisze: "miłość współweseli się z
Jan Paweł II: Maryja – Matka ożywiona Duchem Świętym. Maj jest dla katolików miesiącem podwójnie szczególnym. To po pierwsze w liturgii czas, kiedy po Świętach Wielkanocnych oczekujemy na uobecnienie się tajemnicy Pięćdziesiątnicy. Po drugie jest to miesiąc, który w szczególny sposób poświęcamy tej, która stała się
Dziś 38. rocznica wyboru ks. kard. Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową. Dzień rocznicy (16 października) został ustanowiony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 27 lipca 2005 r. - Dniem Papieża Jana Pawła II.
16 października w Muzeum w Bielsku Podlaskim odbyła się uroczystość wręczenia nagród VII ogólnopolskiej edycji konkursu zatytułowanego : „ Jan Paweł II w oczach dziecka. „ Organizatorami konkursu były : Muzeum w Bielsku Podlaskim, Dekanat Bielski oraz Wydział Katechezy i Szkolnictwa Katolickiego Kurii Diecezjalnej w Drohiczynie. Patronat zaś nad nim zaś objęli : biskup
Tegoroczny XIII już Dzień Papieski, decyzją Konferencji Episkopatu Polski, będziemy obchodzili 13 października, pod hasłem „Jan Paweł II – Papież Dialogu”. Zbiegnie się on w czasie z 35-rocznicą wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową. Jak co roku obchodom Dnia Papieskiego towarzyszyć będą Msze Święte, nabożeństwa, konferencje naukowe, panele dyskusyjne, koncerty
\n jan paweł ii o radiu maryja
27 listopada 2023 19:00 / w Informacje, Polska Radio Maryja Na poniedziałkowym posiedzeniu Komisja Polityki Społecznej i Rodziny wybrała na przewodniczącą komisji posłankę Katarzynę Kotulę, a wiceprzewodniczącymi komisji zostały posłanki: Joanna Frydrych (KO), Jagna Marczułajtis-Walczak (KO) i Urszula Rusecka (PiS).
25 listopada 2023 14:46 / w Informacje, Polska. Radio Maryja. Już w najbliższy poniedziałek – 27 listopada 2023 r. – Instytut Rozwoju Samorządu Terytorialnego Województwa Lubelskiego serdecznie zaprasza dzieci i młodzież ze szkół podstawowych i ponadpodstawowych do udziału wydarzeniu pt. Młodzieżowe Forum Nowych Technologii
\n \njan paweł ii o radiu maryja
W Warszawie odbyła się konferencja „W obronie Obrońcy”, która miała na celu podkreślić konieczność obrony papieża Jana Pawła II oraz jego dziedzictwa przed kampanią oszczerstw i ataków. Prelegenci wskazywali, że „św. Jan Paweł II jest instytucją, która przywraca blask prawdy o człowieku”, a ewentualne zniszczenie jego dziedzictwa i obalenie autorytetu, doprowadzi do .